04/10/16

Benvidas/os ao novo curso 2016/17!


Que hai rapazas e rapaces!

Voltamos neste novo curso 2016/17 con moita forza e moitas ideas novas para tornar este blogue un espazo de referencia literario no IES A Sangriña e na comunidade guardesa e miñota. Clubes de lectura, presentacións de libros, debates e obradoiros agárdannos neste novo ano.

Un ano de celebración na nosa literatura: cúmprense 100 anos da creación das Irmandades da Fala, organización, como sabedes todas e todos, que pulou pola dignificación da nosa lingua e da nosa cultura no convulso comezo de século. E, como tamén estudades literatura castelá, confiamos en que sabedes que, no ano que aos poucos vai rematando, nacía o dramaturgo Buero Vallejo (quen non leo a súa Fundación?) e escribía Juan Ramón Jiménez o seu Diario de un poeta recién casado, dedicado á súa muller Zenobia Camprubí. Tamén os nosos veciños e irmáns na lingua, os portugueses, teñen algo que celebrar neste 1916: o suicidio de un dos grandes poetas malditos da literatura lusófona, Mário de Sá-Carneiro: Vejo o meu último dia
Pintado em rolos de fumo, / e todo azul-de-agonia / em sombra e além me sumo....

Acabamos con esta presentación, que os de linguas somos moito de irnos polas pólas, convidándovos a todas e a todos a participar tanto no blogue coma nas actividades da biblioteca. Gústache escribir poemas ou contos e queres que publiquemos en aberto o que escribes para ver que opinión teñen os diferentes lectores e lectoras? Esté é o teu lugar. Apetéceche propor algún libro interesante de lectura para o clube? Botas en falta algún libro interesante na nosa biblioteca e queres suxerirnos que nos fagamos con algún exemplar? Aquí hai espazo para todo iso. A biblioteca é un lugar aberto, participativo, de debate e diálogo, de aprendizaxe e coñecemento, de goce e pracer.

Podedes pórvos en contacto connosco no email bibliotegra@gmail.com ou virdes directamente á biblioteca falar con nós en persoa. Coma no teatro experimental contemporáneo, os actores e actrices xa non son unicamente quen representa a peza ante un público que observa. A cuarta parede rachouse, o público tornouse unha parte máis da representación, un ente co que dialogar. Xa non hai fronteiras, non hai inicio nin final, non hai personaxes nin público. Agora as fronteiras rachámolas nós. Vide e participade, como dicía Gabriel Celaya, la poesía es un arma cargada de futuro.


Contamos convosco!

Ningún comentario:

Publicar un comentario